Kabataş Erkek Lisesi Eğitim Vakfı Bilgilendirme Sitesi

KABATAŞ ERKEK LİSESİ EĞİTİM VAKFINA İKİ KABATAŞ ERKEK LİSESİ MEZUNUNUN TEŞEKKÜRLERİ

Merhaba!

Kabataş Erkek Lisesi’nden 2014 yılında mezun oldum ve katkılarınızla İngilizce tıpta 4. sınıfımı okuyorum.

Ailemizin doktoru olma yolunda hızla ilerlediğimi sevinçle söylemeliyim. Artık stajlara başlamamla; doktorluk sanatının inceliklerini öğrenmeye başladım. Şu an Pediatri stajındayım. Kadın doğum, Dahiliye ve Genel cerrahi stajlarımı ise başarıyla bitirdim. Dahiliye stajında ‘Baş Stajyer’ seçildiğimi; ve Kadın Doğum ile Genel Cerrahi stajlarımı ‘A1’ ile yani alınabilecek en iyi notla geçtiğimi övünçle haber ederim. Stajlarımı ve günlerimi dolu dolu geçirmeye çalışıyorum.

Bu geçtiğimiz 8 ayda doğumlara ve kanser ameliyatlarına girdim. Gebe takibi yaptım. Aynı zamanda 7. ulusal aşı sempozyumuna katıldım. Dikiş aldım, dikiş attım. Pansuman yaptım. Ve birçok muayene yaptım. Küçük bir şey gibi gelebilir ama artık akciğerleri, kalbi dinlediğimde hastalıkları fark edebiliyorum. Hastalara dokunmayı; hem kalplerine hem bedenlerine şifa olmayı öğrendim. Birçok hastam oldu, dua edenim çok oldu. Adımı bilmeyip ‘Melek doktor’ diye bahsedenim oldu. Burada olmaktan, tıp okumaktan gerçekten memnunum, bunu sağladığınız için tekrar teşekkür ederim.

Stajların yanında, başka şeyler de yapıyorum. Sabah 8.45 akşam 5 hastanede olsam da, boşluklarımı iyi değerlendiriyorum. Her ne kadar şu sıralar devam edemesem de Tango kursuna gittim. Yan Flüt dersleri almaya başladım. Şu an Kuğu Gölü’nü çalmaya çalışıyorum. Yoga yapıyorum. Konferanslara ve kongrelere katılıyorum. Kulüp ve toplulukların faaliyetlerine katılıyorum. Yeni olarak; Üniversitemin Sağlıklı yaşam ve egzersiz topluluğunun yönetim kuruluna katıldım. Adından da anlaşılacağı gibi öğrencilerin daha sağlıklı yaşama sahip olmaları için etkinlikler (zumba dersleri, spor müsabakaları gibi) yapan bir topluluk.  Ayrıca bu yıl bir kulübün başkanlığını da yapıyorum. Pediatri ilgi kulübü (pik)! Pediatriye ilgisi olan tıp öğrencilerinin katıldığı küçük bir kulüp. Beraber makale saatleri, hocalarla söyleşiler, buluşmalar, sunumlar yapıyoruz. Pediatri ana bilim dalının yaptığı haftalık toplantılara katılıyoruz. Dahası bu ekiple bilimsel bir çalışma yapma isteğimiz de var. Onun için de ilk toplantımızı yaptık bile…

Asıl haberime gelirsek, Avrupa Endokrin derneğinin en genç üyesi oldum. Endokrine, hormonlara olan ilgim hala devam ediyor. Bu bağlamda biraz daha fazla bilgi edinebilmek için elime geçen her şansı değerlendiriyorum. Seçmeli olarak; Endokrin dersleri alıyorum. Geçtiğimiz yıl Avrupa Endokrine Derneğine üye olabilmenin referansıyla, bu yıl ayrıca ‘Endocrine Society’ diye geçen Amerika merkezli uluslararası Endokrin derneğine de üye oldum. En yeni yayınları ve haberleri yakından takip ediyorum. Takip etmekle kalmayıp arkadaşlarıma da anlatıyorum. Hormonlar öyle kapsayıcı şeyler ki sadece dâhiliyede değil Kadın doğum ve Genel Cerrahi’de de arkadaşlarıma faydalı olacak haberler paylaşabildim.

Geçtiğimiz yıl Portekiz’de yapılan Avrupa Endokrin Derneğinin yıllık kongresine katılmış (ECE2017) ve çok faydasını görmüştüm. Sosyal medya hesaplarını yürütmüş, bu alanlarında otorite insanlarla tanışmış, bilimin nasıl yapıldığını, tedavi kılavuzlarının nasıl ortaya çıktığını, kararlaştırıldığını anlamış; büyük uluslararası derneklerin nasıl işlediği hakkında bilgi edinmiştim. Ufkum genişlemişti. Dernek; bu yıl da 19-22 Mayıs tarihleri arasında Barselona’da kongre düzenleniyor (ECE2018).Ben de katılmak için başvurdum. Normalde 775 Euro olan kongre ücreti; üye ve öğrenci olduğum için 250 Euro’ya kadar düşüyor. Hocalarımla konuştum onlar da hevesle karşıladılar; kongreye gidişim stajımı etkilemeyecek. Dönünce hafta sonları telafisini yapacağım. Tek problem 250 Euro’nun bursla geçinen bir öğrenci için hala fazla olması… Bu konuda desteğinizi rica edeceğim.  

Bana her daim katkınız büyük. Yurduma, odama her gelişimde lisemdeki abilerim, ailem sayesinde burada kaldığımı düşünüp mutlu oluyorum. Bir işe başlarken; ‘Derslerin iyi güzel ama başka ne yapıyorsun? Spor yapıyor musun, müzik aleti çalıyor musun?’ soruları ve nasihatler kafamda dolaşıyor. Nasihatleri, vakfa uğradığımdaki sohbetleri kulağıma küpe yapıp, destek edinip yola çıkıyorum. Dâhiliye stajımı yaparken dâhiliye başasistanı hangi liseden mezun olduğumu sormuştu. ‘Kabataş Erkek Lisesi. Neden sordunuz? ‘dediğimde; ‘Impact katsayısı yüksek bir yer olduğu belliydi, yanılmamışım.’ diye cevap almıştım. Bize ufkumuzu geniş tutmamız, çok yönlü olmamız öğretildi. Kimilerine göre bu tarz kongreler, bilimsel çalışmalar için erken olabilir. Ama 1. sınıfta yurt dışında staj yapmak da çoğu için erkendi ve çok faydasını gördüm. Üniversite; bilimsel çalışma gruplarına katılmak, makale yazmak için de erkendi…  Ama bunları yaptım ve bana birçok şey kattılar. Şimdi de Avrupa Endokrin derneğinin en genç üyesi olarak; lisemi, üniversitemi, ülkemi en iyi şekilde temsil etmeye çalışacağım. Yine birçok şey öğrenerek kongreden döneceğime inanıyorum.

Maddi manevi desteğiniz için şimdiden ve her zaman teşekkür ederim. Nereden geldiğimin farkındayım ve ona layık olmak için de daima çalışacağım.

 

 


 

 

Kabataşı kazanmak hayatımın en önemli başlangıçlarından biriydi. İlk yıldan son yıla kadar birbirinden değerli öğretmenlerden çok güzel bir eğitim aldım. Tıp Fakültesini kazanmam da bütün öğretmenlerimin emeği büyüktür, hepsine minnettarım. Üniversiteye geldiğimde lisemin Kabataş Erkek Lisesi olmasının her zaman faydasını gördüm. Büyük bir geleneğin ve kardeşliğin parçası olmak beni her zaman çok gururlandırdı ve mutlu etti. 

Fakültede ilk yıl tıp bilimini öğrenmeye başladım, ikinci yıl derinlemesine tıp eğitimi aldım ve hekim olmanın ne demek olduğunu anlamaya başladım. Tabi ki yolun daha çok başındayım, hedeflerim doğrultusunda ilerlemeye devam edeceğim. İkinci yılımı bitirince Amerika’da staj yapmak istedim. Başvuruda bulundum, Stanford Üniversitesi Ophthalmology (Göz Hastalıkları) Bölümünde Prof. Dr. Quan Dong Nguyen ile görüşmelerim sonucu yanında iki aylık staj yapmamı kabul etti.  Benim için çok mutluluk ve heyecan verici bir süreçti. Bu yaz tatilimde iki aylığına Stanford Üniversitesine gittim. Gitmeden önce endişelerim vardı tek başıma yaşayabilmekle ilgili ama gittikten sonra iyi ki geldim dedim. 

Dr. Nguyen ve ekibi gerçekten çok yardımsever ve üretken bir ekip.  İlk gittiğim günden itibaren beni kendilerinin arasına aldılar ve her şeyi öğretmeye çalıştılar. Her soruma sabırla ve anlayışla yaklaşıp açıkladılar, anlattılar. Bir sürü yeni bilgi öğrendim, teknolojik aletlerle karşılaştım ve kullanmayı öğrendim. Yapılan araştırmaların içerisinde yer aldım, makalelerde bazı bölümleri yazmaya çalıştım. Beni her zaman cesaretlendirdiler ve yapabileceğime inandılar. İstanbula geri dönerken ne kadar çok şey bilerek geri dönersem o kadar iyi olduğunu söylediler, bu yüzden hep sorular sordular beni çalışmaya, araştırma yönelttiler. Hastalarla iletişim kurmama, onlara bakmama izin verdiler.

Stanford Üniversitesindeki stajım hayatımda çok özel bir yere sahip oldu. Bakış açımı genişleten, beni araştırmaya teşvik eden bir deneyim oldu. Çok güzel arkadaşlıklar edindim ve onları tanımak, onlarla iletişim halinde olmak benim için büyük bir şans. Bir sürü yer gezdim onlarla, beni her zaman kendi kardeşleri gibi görüp        gezdirdiler ve çok eğlendim. Birlikte sportif aktiviteler yaptık, takım ruhu ile bir sürü oyunlar oynadık. Hepsi birbirinden güzel ve zevkliydi.

Amerika’ya giderken bana destekleri için ilk olarak her zaman beni cesaretlendirip her türlü yardımı yapan aileme, arkadaşlarıma ve Kabataş Erkek Lisesi Eğitim Vakfı’na teşekkürü borç bilirim. Türkiye’nin en önemli okullarından biri olduğunu her an hissettiğim canım lisem, iyi ki Kabataşlıyım!

 

MEKTUPLARIN ORİJİNALLERİ KABATAŞ ERKEK LİSESİ EĞİTİM VAKFI ARŞİVİNDEDİR.